Justine le Clercq (1967) is zelfstandig tentoonstellingsmaker en werkt als
projectleider in de zorgsector. Voorheen werkte zij als HBO-docent en
buitensportinstructeur.
 
Justine groeide op in het Haagse kunstenaarsmilieu. Zij speelde viool en
klarinet, en alles leek te leiden naar een muzikale carrière. In 1982 is zij
van deze wagen gesprongen en belandde op straat om daar naar behoren
wat te hoeren en te sloeren.
 
Een decennium later werkt ze als docent sociale wetenschappen bij Hogeschool
Inholland en de Leidse Hogeschool. Daarnaast werkt ze bij diverse zorgorganisaties,
als projectleider voor de implementatie van kwaliteitssystemen. 
 
Het creatieve bloed dat door haar aderen stroomt uit zich in het schrijven. In
2004 verschijnt haar eerste feuilleton ‘Julia’ in het Haags Straatnieuws,
die drie jaar liep. Daarna volgen publicaties van korte verhalen in literaire
tijdschriften zoals Lava, De Brakke Hond, Op Ruwe Planken en Propria Cures.
 
Justine is in haar vrije tijd zelfstandig curator. Zij bedenkt tentoonstellingen
en organiseert deze ook. Ze is vooral bekend van haar landelijke
tentoonstellingsconcepten,zoals 'Gratis is het woord niet', een tentoonstelling waar
33 bekende kunstenaars aan meededen en die een jaar door Nederland trok.
 
Zij is de vaste curator van De Regentenkamer in Den Haag en persoonlijk assistent van
een aantal beeldend kunstenaars.
 
Daarnaast bekleedt zij een bestuursfunctie bij Pulchri Studio en is zij bestuursvoorzitter
van Jazzclub De Regentenkamer. 
 
Voor het Amsterdamse My Red Light - het eerste Nederlandse sekswerkerscollectief - mag zij
woordvoerder zijn.
 
Hoewel ze zichzelf promoot als korteverhalenschrijver debuteerde ze in februari 2011
met haar zeer goed ontvangen eerste roman, uitgegeven door uitgeverij Podium.
In oktober 2013 verscheen haar tweede boek, een bundel met korte verhalen, die haar
plek als schrijver van slices of live bevestigde.
 
Op het blog Frontaal Naakt van Peter Breedveld publiceert zij onregelmatig columns en
causerieën.